ฉันไม่เข้าใจ และเมื่อยิ่งคิดก็ยิ่งไม่เข้าใจด้วย

 

ว่าทำไมคนเราถึงรักกันได้

 

ความรักมันเริ่มขึ้นจากตรงไหนกันแน่นะ?

 

ถ้าไม่มีสิ่งที่เรียกว่า "ความร่วมกัน" แล้ว มันจะเกิดขึ้นมาได้อย่างไรกัน

 

เพราะฉะนั้นสิ่งที่ตัวฉันเป็นมาทั้งหมด มันก็เป็นแค่การหลงทางในความทรงจำกับความฝันสินะ

 

เพราะว่ามันไม่สามารถเรียกได้เลยว่าความรัก แม้แต่การสมมุติก็ยังเป็นไปไม่ได้เสียเลย

 

 

 

 

ไม่รู้เหมือนกันว่ามันน่าเศร้ารึเปล่า ที่จนป่านนี้ตัวฉันก็ยังคงย่ำอยู่กับที่เดิม

 

และไม่คิดจะเริ่มต้นด้วย

 

เพราะว่ามันไร้ประโยชน์นะสิ ในเมื่อมันไม่มีความร่วมกันเลย...

 

 

ด้วยเหตุนี้เอง แม้แต่บัดนี้ตัวฉันก็ยังคงไม่เข้าใจในความรัก

 

และไม่เข้าใจแม้แต่หัวใจของตัวเองด้วย

 

...

..

.