สิ่งที่เรียกว่า "ความสุข" นั้นไร้ซึ่งความจีรัง

 

สิ่งที่เคยคิดว่ามันจะเป็นนิรันดร์ ฉับพลันก็กลับหายไปกับกาลเวลา

 

สุดท้ายแล้ว สิ่งที่เหลืออยู่ก็เป็นแค่ "ความว่างเปล่า" เท่านั้น

.

..

...

....

.....

......

กระนั้นแล้ว คนเราก็ยังหลงระเริงไปกับความสุขเหล่านั้นอย่างหัวปักหัวปำ

 

แม้ว่าจะรู้ดีว่า...สิ่งนั้นมันจะไม่อยู่กับเราตลอดไป

 

อย่างน้อยก็ขอให้ได้สัมผัสกับกลุ่มควันเหล่านั้นซักเพียงวินาที

 

และแล้ว

 

"ความสุข" ก็จะจางหายไป

 

หลงเหลือไว้แค่เศษเสี้ยวของความทรงจำที่เมื่อเวลายิ่งผ่านไป

 

ความทรงจำแสนสุขนั้นก็จะเลือนรางขึ้นเรื่อยๆ

 

จนอาจไม่แน่ใจว่า "ความสุข" ที่อยู่ในความทรงจำของเรานั้น

 

มันเกิดขึ้นจริงๆ รึว่ามันเป็นแค่จินตนาการของเราเพื่อทำให้ความหวังถูกเติมเต็มกันแน่

 

 

31 สิงหา 2007

 

 

          ณ ค่ำคืนของวันสุดท้ายของเดือนที่ร้อนที่สุดในรอบปี ตัวชั้นคนนี้ยังคงนอนไม่หลับ...

สิ่งที่ชั้นกำลังทำอยู่ตอนนี้มันคืออะไรกันแน่ ไร้เป้าหมายแล้วก็ดูสับสนไปหมด ตัวชั้นที่เคยมีเป้าหมายชัดเจนในชีวิตมาตลอดยี่สิบปีกำลังประสบกับความลังเลใจ ในตอนนี้ชั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าชั้นชอบทำอะไร สิ่งที่ชั้นเคยคิดว่าชั้นถนัด จริงๆแล้วมันเป็นอย่างนั้นจริงๆรึเปล่า รึว่าชั้นแค่เรียนมามากหรือว่ามานานกว่าคนอื่น ในตอนแรกๆชั้นก็เลยสามารถทำได้ดีกว่าคนอื่น สุดท้ายแล้ว...คนอื่นๆก็จะวิ่งตามมาทันอยู่ดี

          ปิดเทอมหน้าร้อนนี้ ชั้นตัดสินใจไม่กลับไทยก็เพราะว่า...ถ้ากลับไปชีวิตของชั้นก็จะยิ่งไร้เป้าหมาย มีแต่อยู่ไปวันๆเท่านั้น กิจกรรมอันแสนจะมีสาระที่ชั้นกำลังทำอยู่ตอนนี้ก็คือ งานพิเศษ...ที่ชั้นมันใจว่ามันทำให้ชีวิตชั้นมีสาระมากขึ้นมากกว่ากลับเมืองไทยแล้วอยู่ไปวันๆ แต่ว่า...ความคิดที่ว่า "นี่ชั้นกำลังทำอะไรอยู่" กลับผุดออกมาจากสมองเรื่อยๆ ชีวิตของชั้นกลายเป็นหุ่นยนต์ที่มีวงจรชีวิตเดิมๆ วนอยู่แค่บ้านและที่ทำงาน วนเวียนไปเรื่อยๆเช่นนี้...

          รึบางที...ตัวชั้นอาจจะเหงาเกินไป

          "ความสุข" ที่ชั้นเคยได้สัมผัส ตอนนี้ชั้นกลับไม่แน่ใจว่ามันเกิดขึ้นจริงๆ รึว่าชั้นแค่คิดไปเอง...

 

 

Chiquitita