片思いの私...今日もあなたの幻想を見ました。: 2007年12月

12月5日

เมื่อสัปดาห์ก่อน ชั้นทำยางลบหายอีกแล้ว

แล้วก็ได้แต่คิดว่า ต้องซื้อใหม่อีกแล้วสิ...

เพราะว่าชั้นชอบใช้ดินสอมากกว่าปากกา

ปากกามันเขียนได้ชัดก็จริง...แต่ว่าพอเขียนลงไปแล้ว เวลาที่จะลบมันก็จะมีร่องรอยเหลืออยู่เสมอ

ก็เหมือนกับความทรงจำที่ไม่ค่อยดีละมั๊ง

มันไม่ค่อยดี จำไปก็รกสมอง แต่คนเราก็กลับจำได้แม่นยำซะเหลือเกิน

ตรงกันข้าม...

เวลาบันทึกด้วยดินสอ จะลบก็ง่ายไม่เหลือรอยเอาไว้

เว้นเสียแต่ว่า...จะออกแรงเขียนหนักเกินไป เวลาลบก็อาจจะยังเหลือคราบอยู่...

นอกจากนี้พอเวลาผ่านไป รอยเขียนจากดินสอก็จะจางลงไปตามกาลเวลาด้วย

ถึงมันจะเป็นรอยที่เลือนราง แต่มันก็ดูสวยดี...

ชั้นเดินเข้าไปในสหกรณ์ของมหาลัย ก่อนที่จะตรงไปยังมุมขายเครื่องเขียนที่อยู่หลังแคชเชียร์ทันที

โดยไม่มุ่งตรงไปยังที่ขายขนมดังเช่นปกติ

'อ๊ะ! นั่นไงเจอแล้ว' ชั้นคิดในใจ พลางมองดูก้อนยางลบที่เรียงราย

ยางลบก้อนที่หายไปชั้นซื้อยี่ห้อของสหกรณ์เพราะว่ามันราคา "ถูก" ดี

มันเป็นยางลบราคา "ถูก" ที่เป็นได้แค่ยางลบในสายตาของชั้น

ระหว่างที่ชั้นกำลังเลือกอยู่นั้น

ชั้นก็เหลือบไปเห็นแผงยางลบที่วางอยู่ติดกัน

"..."

ไม่รอช้า ชั้นหยิบยางลบที่อยู่ในแผงนั้นหนึ่งก้อน ก่อนที่จะเดินไปจ่ายเงิน

ในใจได้แต่หวังว่า...ยางลบก้อนนี้อาจจะทำให้รอยดินสอที่ออกแรงเขียนมากเกินไป

"จางลงได้"

ป.ล. ให้ทายว่าเป็นยี่ห้ออะไร